Monday, March 16, 2009

Willkommen, slumdog


Θα' ρθουνε στιγμές δάκρυα γεμάτες... μόνη σου θα κλαις σβήσανε θα λες της ζωής οι στράτες..
Ένιγουέη, ραδιόφωνή μου, σκάσε!... Η αλήθεια είναι ότι έρχονται στιγμές που οι άλλοι άνθρωποι ζητούν από εσένα μια υπέρβαση. Ναι, ακόμα και οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι που ξέρεις πως όταν θα έρθει η δική σου σειρά να ζητήσεις τη δικιά τους υπέρβαση δε θα σου τη χαρίσουν. Προφανώς επειδή απλά και μόνο είναι οι άνθρωποι -σε μερικά πράγματα δε χωράει καμία περαιτέρω δικαιολογία και δεν πρέπει τίποτα περισσότερο να προσάπτεις σε ένα σκέτο γεγονός. Αnd so the story goes... Ένα παζάρι γενναιοδωρίας ίσως και να λέγεται καθημερινότητα σε κάποια γλώσσα υποθέτω. Ο μεγαλύτερος πόνος δεν είναι το κουρασμένο σώμα, το κάψιμο στα πόδια κάθε βράδυ τέτοια ώρα που βγάζω τις κάλτσες και βλέπω τα πόδια της χήνας, ούτε το στραμπούληγμα, σβώλους σβώλους ολόκληρη η πλάτη τόπους τόπους απλωμένη στο κρεβάτι, ούτε καν το στομάχι στριμμένο από τον καφέ και την αφαγία ούτε καν το πρόβλημα ότι συμβιβάζεται κανείς άνευ λόγου και ουσιαστικής αιτίας, ούτε κι η μέρα που μοιράζεται σε κουτσουρεμένα οχτάωρα, ένα για τον ύπνο, ένα για το χαμαλίκι κι ένα τελευταίο πιό επώδυνο για το τίποτα που δεν προλαβαίνεις να κάνεις. 700 ευρώ πάνω κάτω: τόση γενναιοδωρία δε σου φτάνει; To πρόβλημα είναι το κεφάλι που αντιστέκεται. Και η μόνη παρηγοριά ότι ίσως κάπου μακριά σε έναν άλλο κόσμο στον οποίο μπορεί να γίνηκε κάποτε στ' αλήθεια και εκείνη του Σαχτούρη η άλλη αποκριά μπορεί ένας παλιάτσος να εκτελέσει κάποια στιγμή έστω φάλτσα -επειδή τραγουδάει μέσα στα σκατά- ένα τραγούδι από την όπερα των ζητιάνων.

6 comments:

7Demons said...

Ο Χρόνος κυλά και οι καιροί είναι δύσκολοι για υπερβάσεις.
Κουραστήκαμε πλέον τόσο καιρό με υπερβάσεις και κατανοήσεις.
Καιρός να μας κατανοήσουν οι άλλοι.
Μπορούν?

quartier libre said...

@

"σε έναν άλλο κόσμο στον οποίο μπορεί να γίνηκε κάποτε στ' αλήθεια και εκείνη του Σαχτούρη η άλλη αποκριά
μπορεί ένας παλιάτσος
να εκτελέσει κάποια στιγμή έστω φάλτσα -επειδή τραγουδάει μέσα στα σκατά- ένα τραγούδι από την όπερα των ζητιάνων."

γράφεις ποίηση
σε λόγο πεζό.

lifewhispers said...

ό,τι θελεις. μονο σε παρακαλώ, μη ζητιανέψεις ποτέ.

ο μεγαλυτερος πονος δεν υπάρχει. γιατι το μεγεθος σε αυτον μπορει να μεγαλώνει συνέχεια.

tovene592 said...

κάθε βράδυ όμως είσαι και τυχερός που μπορείς να βλέπεις τα πόδια της χήνας (μια άλλη διάσταση, υπερβατική)

Καημος said...

Τόσο μπερδεμένα...αλλά ταυτόχρονα με κάποιο υπερβατικό τρόπο τόσο ξεκάθαρα! Σχεδόν διαυγή!

estelle said...

Το κάνεις γιατί μόνο αν πιάσεις πάτο έχεις μετά περιθώρια να εκτοξευτείς! Έλα...