Sunday, September 17, 2017

Θέληση



Τις μέρες καταπίνω ποιήματα
για να αντέχω·
τις νύχτες καταπίνω ποιήματα
για να κοιμάμαι·
έτσι σιγά σιγά σωπαίνω

Thursday, August 31, 2017

Ασυμφωνία χαρακτήρων


Σ' αυτό το τελευταίο όνειρο 
του καλοκαιριού
τόσο επιθετικά 
τα χειλικά φι 
τα οδοντικά θήτα
εξακολουθητικά
ρίμαζαν
το τρεχούμενο ρο
το στιγμιαίο,
άηχο κιόλας
κάπα.

Tuesday, August 29, 2017

Μικρές Λέξεις ΧΙII


Heads or tails
ανίσως
- αν ίσως
κι "επί πίνακι"
πάντα Σαλώμες
πάντα επτά πέπλα
πάντα κομμένα κεφάλια
εκεί και τότε
εδώ και τώρα
εδώ κι εκεί.
Στην εποχή μας
το ποίημα
πρέπει να έχει
και την επεξήγησή του
για να μη μας λένε
ποιητές εγκεφαλικούς
(Στη φώτο ο Καβάφης ως φτερού σε γελοιογραφία αθηναϊκής εφημερίδας)

Monday, July 10, 2017

Το δίλημμα


Κι αν στην Ιθάκη 
γύρισε ο Οιδίποδας;

Κι αν ο Οδυσσέας
επέστρεψε στη Θήβα;

Monday, July 03, 2017

Κάτοπτρο


Αυτό το σπίτι επιτέλους είχε τις άλλες διαστάσεις. Έμπαινε μέσα κανείς βγαίνοντας από τον ίσιο δρόμο και βούταγε ξαφνικά σε ένα πολύ συμβατικό κατά τα άλλα ενυδρείο. Όλος ο κόσμος καθρεφτιζόταν στην επιφάνειά του. Δέντρα, καλλωπιστικά φυτά, παρκαρισμένα αυτοκίνητα, κανένα αδέσποτο ψάρι. Μπορούσες να βουτήξεις μέσα για να πιάσεις το ακουστικό ενός υπεραστικού καρτοτηλεφώνου. Έπρεπε μόνο να σταθείς με το ένα πόδι έξω από το νερό για να νιώσεις ότι υπήρχαν τοιχώματα σε αναλογικά μεγέθη μήκους, ύψους ή βάθους, φυσικά ποτέ σε συνδυασμό. Μα κυρίως υπήρχε μέσα σε όλα αυτά κάτι το τερατικό, ανάσαινες ολόκληρος τεράστιες μπουρμπουλήθρες ναρκοθυμίας.

Saturday, April 22, 2017


Απόψε στο όνειρο
έπινα καφε με το Σαχτούρη
Η πόρτα ήτανε κλειστή
μέσα από την αντηλιά
Που έβαψε μαύρα κάτι τριαντάφυλλα
στον τοίχο ακούστηκαν πουλιά
από μασημένη μαγνητοταινία
Ή όπως κάνει το κινητό
όταν δε βρίσκεις στην απέναντι γραμμή
εύκαιρο παραλήπτη
Ήρθε και κάθησε απέναντι
ο ποιητής με τα άσπρα γένια
Με ρώτησε τι βαθμό έγραψα
Στο μάθημα "πρώτη μεταπολεμική γενιά"
Είπα ψέμματα δέκα
σαν απαγορευμένος προφήτης
Και τότε μέσα στον ύπνο
θυμήθηκα τα ακουστικά του κινητού
που είχες ξεχάσει
τακτοποιημένα στη βιβλιοθήκη
Ξύπνησα τότε και σκέφτηκα
Τα πράγματα όταν γίνονται διαδικαστικά
Αποκτούν κόκκινο χρώμα
Ενώ όταν τα κάνεις σχολαστικά
Όπως εγώ
Ξεθωριάζουν το όνειρο

Wednesday, March 15, 2017

Το κουτί / Dies Irae


Θέλω να γράψω ένα τραγουδάκι
δε θα μάθει ποτέ γι’ αυτό ψυχή
Το σφαλίζω σε τοσοδά κουτάκι
Καβάτζα να έχω όταν χρειαστεί.

Nα ανοίγω και να κλείνω το κιβούρι
Τζούρα να παίρνω απύθμενο βυθό
σα να παραφυλάω σε μνημούρι
Λες κι έχω μέσα μικρούλη αδερφό.

Όταν τα χρόνια όμορφα περάσουν
κι ο μαύρος έβενός του θα τριφτεί
Πένθιμος ήχος θα σκίσει τ’ αγέρι.

Θα έχει σηκώσει τότε ξένο χέρι
το καπάκι. Οι στίχοι μου θα πιάσουν 
πρώτη φορά τόπο μέσα στη σιγή;

Monday, March 06, 2017


Ύστερα βρέθηκε
στον τομέα θήτα
κάποιου νεκροτομείου

Τον στοίχειωναν τα σπλάχνα του
Δεν πέθαινε

Monday, February 06, 2017

Γκρο πλαν


Το εύκολο αλουμίνιο στις πόρτες
Εσυ απέξω
Το εύκολο αλουμίνιο στις πόρτες
Δε μπόρεσε να λυγίσει
Στεκόσουν αμέτοχη και τρουακαρ
έβαφε το τζάμι τη γιγάντια,
Ανυπεράσπιστη προτομή σου
Από τη μέση και κάτω δεν είχα να δω
- λίγο πιο κει στην πλατεία
έβαφε μια ζητιάνα τα νύχια της
Κόκκινα.