Monday, October 30, 2017

Επέτεια


Απόψε στ' όνειρο είχε γίνει ανακατάταξη στο πρώτο και δε μπορούσα να βγαλω άκρη με τους τάφους. Με αιφνιδίαζε κάθετί, κασελάκια με κόκκαλα βγαλμένα στη μέση των δρόμων ιερά, δαιδαλώδεις περίπατοι δεν έβγαζαν άκρη στο πριν χαρτογράφημα, από πουθενά, και οπωσδήποτε κάποιοι επιδειξίες συνείδησης, κόπρανα σκυλιών, αποτσίγαρα, μουλιασμένα φύλλα και κρανία, αξίες σταθερές, αναλλοίωτες, στο λαβυρινθώδες συναίσθημα του Μιχαήλ φόβου που γενναίος με τη ρομφαία του καιροπειρατούσε.
Η καρδιά μου έτρεμε μήπως τυχόν δε βρει τη θέση της μια ανθοδέσμη με πλαστικά λουλούδια που κρατούσα και όλο μαδιόταν, ώσπου απέμεινε ένα ροζ αληθινό γαρύφαλλο με ένα κλαδάκι μπέημπις μπρεθ στο χέρι. Μια όχι τόσο πεθαμένη γιαγιά ξαναζωντάνεψε, όταν μέσα στο μοιρολόι της είπαν ότι την προλαβε και πέθανε νωρίτερα μια πιο ξιπασμένη γριά και γύριζε πάνω κάτω στο νεκροθάλαμο σα ξεδοντιασμένη κουδουνίστρα, σκορπίζοντας στον αέρα την αποφορά ξαναζεσταμένης μωρουδίλας.
Με τα πολλά βρηκα τον τάφο της Αλίκης σε μια κατάσταση ακόμα ασύλητου μεγαλείου, κάπως σαν το τζάκι της οικογένειας Φον Τραπ, σε άβαφο καπλαμά σκηνικό από την Μελωδία της Ευτυχίας. Την ίδια ώρα που ξάπλωνε μια κοπέλα πάνω στον ύπνο της δίκαιης Λαμπέτη. Αναβοσβηνε μια μαρκίζα νέον ηθοποιών πάνω από το οστεοφυλάκιο καθρέπτη, δίπλα η Βλαχοπούλου χυπστερικά εκταφιασμένη ήθελε να χωθεί κι εκείνη στη διαβολοπαρέα.
Η Καρέζη πουθενά, μέσα σε μια πηγή δακρύων Κουν και Λογοθετίδης πρόχειρα σφιχταγκαλιασμένοι, τα μάρμαρά από τον τάφο σε πλάνα σήκουελ της τρελής σαραντάρας είχαν τωρα παραδοθεί για τη συντήρηση του τάφου του Φιλοποίμενος κι ωρίμαζαν πλέον σε στόφα γρανίτη λίγο πιο πάνω.
Έσκυψα το στηθαίο σε ένα εξώστη, που πώς στο καλό βρέθηκε και πάλι ανάμεσα στην ωραία μου κυρία κι εμένα, ορίζοντας σιγά σιγά γνώριμες αποστάσεις σε ένα πρότυπο μιζανπλας Ρωμαίου Ιουλιέτας κι απίθωσα το ροζ - φούξια πια γαρύφαλλο με το κλαράκι μπεημπις μπρεθ ανάμεσα στο αφρόντιστο καντήλι και μια ξεθωριασμένη φωτογραφία ενός άλλου θαυμαστή που τα χε καταφέρει ο κερατάς πριν από μένα.

Sunday, September 17, 2017

Θέληση



Τις μέρες καταπίνω ποιήματα
για να αντέχω·
τις νύχτες καταπίνω ποιήματα
για να κοιμάμαι·
έτσι σιγά σιγά σωπαίνω

Thursday, August 31, 2017

Ασυμφωνία χαρακτήρων


Σ' αυτό το τελευταίο όνειρο 
του καλοκαιριού
τόσο επιθετικά 
τα χειλικά φι 
τα οδοντικά θήτα
εξακολουθητικά
ρίμαζαν
το τρεχούμενο ρο
το στιγμιαίο,
άηχο κιόλας
κάπα.

Tuesday, August 29, 2017

Μικρές Λέξεις ΧΙII


Heads or tails
ανίσως
- αν ίσως
κι "επί πίνακι"
πάντα Σαλώμες
πάντα επτά πέπλα
πάντα κομμένα κεφάλια
εκεί και τότε
εδώ και τώρα
εδώ κι εκεί.
Στην εποχή μας
το ποίημα
πρέπει να έχει
και την επεξήγησή του
για να μη μας λένε
ποιητές εγκεφαλικούς
(Στη φώτο ο Καβάφης ως φτερού σε γελοιογραφία αθηναϊκής εφημερίδας)

Monday, July 10, 2017

Το δίλημμα


Κι αν στην Ιθάκη 
γύρισε ο Οιδίποδας;

Κι αν ο Οδυσσέας
επέστρεψε στη Θήβα;

Monday, July 03, 2017

Κάτοπτρο


Αυτό το σπίτι επιτέλους είχε τις άλλες διαστάσεις. Έμπαινε μέσα κανείς βγαίνοντας από τον ίσιο δρόμο και βούταγε ξαφνικά σε ένα πολύ συμβατικό κατά τα άλλα ενυδρείο. Όλος ο κόσμος καθρεφτιζόταν στην επιφάνειά του. Δέντρα, καλλωπιστικά φυτά, παρκαρισμένα αυτοκίνητα, κανένα αδέσποτο ψάρι. Μπορούσες να βουτήξεις μέσα για να πιάσεις το ακουστικό ενός υπεραστικού καρτοτηλεφώνου. Έπρεπε μόνο να σταθείς με το ένα πόδι έξω από το νερό για να νιώσεις ότι υπήρχαν τοιχώματα σε αναλογικά μεγέθη μήκους, ύψους ή βάθους, φυσικά ποτέ σε συνδυασμό. Μα κυρίως υπήρχε μέσα σε όλα αυτά κάτι το τερατικό, ανάσαινες ολόκληρος τεράστιες μπουρμπουλήθρες ναρκοθυμίας.

Saturday, April 22, 2017


Απόψε στο όνειρο
έπινα καφε με το Σαχτούρη
Η πόρτα ήτανε κλειστή
μέσα από την αντηλιά
Που έβαψε μαύρα κάτι τριαντάφυλλα
στον τοίχο ακούστηκαν πουλιά
από μασημένη μαγνητοταινία
Ή όπως κάνει το κινητό
όταν δε βρίσκεις στην απέναντι γραμμή
εύκαιρο παραλήπτη
Ήρθε και κάθησε απέναντι
ο ποιητής με τα άσπρα γένια
Με ρώτησε τι βαθμό έγραψα
Στο μάθημα "πρώτη μεταπολεμική γενιά"
Είπα ψέμματα δέκα
σαν απαγορευμένος προφήτης
Και τότε μέσα στον ύπνο
θυμήθηκα τα ακουστικά του κινητού
που είχες ξεχάσει
τακτοποιημένα στη βιβλιοθήκη
Ξύπνησα τότε και σκέφτηκα
Τα πράγματα όταν γίνονται διαδικαστικά
Αποκτούν κόκκινο χρώμα
Ενώ όταν τα κάνεις σχολαστικά
Όπως εγώ
Ξεθωριάζουν το όνειρο