Saturday, October 20, 2007

Θανάσιμο


Σταμάτα γιατί όλα αρχίζουν εδώ
και στη στάση μόνο μπορείς να τα αποδέχτεις
να μην τρομάζεις όταν το ρεύμα σε παρασύρει ένος ωκεανού τυφλού
και γι' αυτό αδίστακτου μες το σκοτάδι
Σταμάτα γιατί δεν είναι σκιές αυτά που έχουν τη δύναμη να καταπίνουν
και σταμάτα επειδή τα κύματα κι ακύμαντα ακόμα καθώς σβήνουν θυμίζουν τη φθορά
Σταμάτα τώρα που συμφέρει να παρατηρείς όμως δε συμφέρει να γελάσεις
Όταν χάνεσαι δε συμφέρει να γελάσεις

23 comments:

PAVLOS said...

Όχι θα έμενες μόνο στην φούστα μπλούζα και δεν θα έβγαζες τον καλό Αντώνη στην επιφάνεια.

Καπετάνισσα said...

Ανάσες. Φρεναρίσματα.
Οξυγόνο μου μυρίζει κι όχι θανατικό.
Βλέμματα ολόγυρα, μάτια διψασμένα, τοπία ανοιχτά.
Να δεις που στην επόμενη στροφή, αρχίζουν τα ωραία.
Αρκεί το βήμα, να μη σέρνεται.

diVa said...

Ώστε δεν συμφέρει να γελάσεις όταν χάνεσαι , ε;
Κι έτσι όπως σταματάς λοιπόν κι είναι οι σκιές πίσω αφημένες, κι είναι και το ρεύμα των κυμάτων σκοτεινό..τι άλλο να κάνεις για να τρομάξεις τον φόβο τον ίδιο;
Να γελάσεις λέω εγώ..συμφέρει δε συμφέρει..να γελάσεις και να τρομάξεις έτσι ό,τι καραδοκεί. Αν είναι χαρά θα ξεμυτίσει μια ώρα αρχύτερα κι αν είναι στεναχώρια, ε, μπορεί να σαστίσει με την αντίδραση και να μη σου δώσει σημασία.

mondo said...

αν όμως γελάσεις θα βρεις το δρόμο σου :)

Σπύρος Σεραφείμ said...

να γελάς. Ακόμα κι όταν δε σε συμφέρει...

kat. said...

διαφωνώ!
όταν χάνεσαι.. πρέπει να αρχίσεις να γελάς!!!
εκεί θα φανεί αν έχεις την ικανότητα να το κάνεις..

Aντώνης said...

@ pavlos Ο καλός Αντώνης κρύβεται και κάτω από φούστα μπλούζα μη σου πω...λολ

@ καπετάνισσα αφήνω τη δίνη να με παρασύρει έχω την αίσθηση ότι μόνο έτσι θα ζήσω τη στάση μέσα σε φαστ φοργουορντ.

@ diva, mondo, σπύρο σεραφείμ, kat Για καθαρά δικούς μου λόγους το γέλιο εν προκειμένω θα ήταν συμβιβασμός.

Φιλώ σας tutti insieme!

etalon said...

ε μα δε κρατιεμαι
special λοιπον τα παρακατω στιχακια:
"People like you find it easy,
Naked to see,
Walking on air.
Hunting by the rivers,
Through the streets,
Every corner abandoned too soon,
Set down with due care.
Don't walk away in silence,
Don't walk away."
Joy Division

maya said...

μη σταματάς!

tzotza said...

να γελας..ειναι το πιο ισχυρο μας 'οπλο'...

καλημερα!!
:)

zealot~ape said...

Στη μεγάλη αυτή ζωή κάποιοι δόλιοι είναι εκεί και για να μας φρενάρουν...
Λέω να μη τους κάνω του χατίρ'...
Δε θα σταματήσω κιόλας! Ποτέ!

viva la France!

"ΝΕΡΑΙΔΑ" said...

ΑΚΟΥΣ ΝΕΡΑΙΔΟΒΑΣΙΛΙΑ ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ?
ΝΑ ΑΚΟΥΣ..
Κ ΝΑ ΓΕΛΑΣ..
Κ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ..

billzouk said...

...

LOCKHEART said...

Να σταματάς και ξεκινάς πάντα με δύναμη :) ...

perssefoni said...

να στέκομαι καμιά φορα μ αφήνει να βλέπω.να προλάβω να σκεφτώ οτι κάθε κύμα που σκάει φεύγει μια για πάντα.η ενέργεια μας έμεινε όμως.κάπου διοχετεύτηκε.

Aντώνης said...

@maya Δεν σταματώ, χρόνο αφομοιώνω... :)

@tzotza Μόνο "Όπλο"? μπαζούκας θα έλεγα... :)

@zealot_ape Τα εσωτερικά σταματήματα είναι αναγκαία, ωστόσο, ε;

@ νεράϊδα Τώρα εσύ κατάλαβα ποιά είσαι και ξέρεις πολύ καλά πως μπορώ ανά πάσα στιγμή να σε κάνω να γελάσεις. Θα τα πούμε και τηλεφωνικά μιάς και γιορτάζεις και σήμερα. Χα! Σε ξεμπρόστιασα!

@lockheart Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνω

@perssefoni Όπως μα όπως ακριβώς τα λες!

ammos sta malia mou said...

περισσότερο όταν χάνεσαι συμφέρει να γελάσεις, μόνο έτσι θα ξαναβρείς το δρόμο, ειδάλως πάντα χαμένος παραμένεις

vorias said...

Την καλησπέρα μου φίλε Αντώνη!

boutsoukas said...

"Σταμάτα γιατί δεν είναι σκιές αυτά που έχουν τη δύναμη να καταπίνουν" ΅
Είναι άνθρωποι, όχι συνηθισμένοι, αλλά απαραίτητοι για την ισορροπία της ζωής των υπολοίπων ...

"Σταμάτα τώρα που συμφέρει να παρατηρείς όμως δε συμφέρει να γελάσεις "
Όταν συμφέρει να παρατηρείς έχεις την πολυτέλεια να γελάσεις, όταν πια δεν συμφέρει, τότε συνήθως έρχονται τα δάκρυα...

Να είσαι καλά Αντώνη!

if.. ιγένεια said...

Όταν χάνεσαι δεν υπάρχει συμφέρον,γέλα..

marilia said...

Τι έπαθε ο Αντώνης μας;

Για να δούμε, θα γελάσει μ' ένα... ταρτοφιλάκι;;;;;

Μμμμμμμαααααααατς! :)

christina said...

έχουν μια απίστευτη δυναμική οι στίχοι σου αυτοί...τη δυναμική των κυμάτων...είανι όλα τόσο φορτισμένα...κι εσύ αποζητάς μια στάση, την αδράνεια...Δε θέλεις ούτε το γέλιο...δε θέλεις να αποφορτίστεις...

zealot~ape said...

Εκεί είναι το τόσο δα μικρούλι μυστικό...στα εσωτερικά σταματήματα. Στον χρόνο τους δλδ...
καλημέρα!